5 วิ...100 บาท

 

แพงกว่านี้มีอีกไหม???? สุดยอด

 

งงอ่ะเด่ะ

 

มันก้อคือหนัง X-Men III ยังคับพี่น้อง...ใครไปดูมาแล้วยกมือขึ้น \o/ กรู้ววว...

 

นี่เปงคำเตือนสำหรับคนที่ไม่ยกมืออ่ะนะ ตอนหนังจบเนี่ย เค้าจะมีตัวหนังสือเล็กๆ เขียนว่า "อย่าเพิ่งลุกมีต่อตอนท้าย"

 

สิ่งที่เกิดขึ้นคือ กว่าครึ่งลุกกลับทันทีที่หนังทำท่าว่าจบแล้ว

 

credit มานก้อจะขึ้นมาใช่มะ (ไอ้ที่เปงตัวหนังสือสีขาวบนพื้นดำ เลื่อนๆ นั่นแหละ เค้าเรียก credit)

 

ผ่านไปซัก 3 นาที ยังขึ้นไม่จบ คนก้อลุกไปอีกครึ่งของที่เหลืออยู่

 

แล้วก้อมีไอ้พวกหวังลมๆ แล้งๆ นั่งอยู่อีกนิหน่อย (ใช่แล้วขอรับ..กระผมด้วย)

 

ซัดไปเกือบ 10 นาทีได้มั๊ง (หรือมันสั้นกว่านั้นก้อไม่รู้นะ)

 

แล้วในที่สุดการรอคอยก้อจบลง มานก้อมีหนังโผล่มาอีก 5 วินาที เพื่อเฉลยบางอย่างที่คาใจอยู่แล้วก้อดับจอ จบดื้อๆ ซะงั้น

 

โอวววว.....ถ้าไม่ได้ดูต้องคาใจมั่กๆ แล้วก้อต้องเสียตังค์อีก 100 นึงไปดูใช่มะนี่

 

สุดยอด

 

ทำไมต้องทำแบบนี้ฟะ.......ไม่อยากดู credit นี่หว่า.....เออ..รู้แล้วว่าอยากให้ดู credit .......

 

ก้อมันไม่อยากดูนี่หว่า..ไม่ใช่ญาติซักคน

 

 

ไม่ได้อยากจะอ้างน๊า..คือช่วงแรกๆ มันไม่รู้จะเขียนอารายจิงๆ อ่า..เรยมะได้ up เรย

 

แต่ว่าเมื่อซัก 2 อาทิตย์ที่แล้วนี่จิ..ว่าจะเขียนอะไรสั้นๆ ที่ขัดกะตัวเองลงไปมั่ง

 

ดันปรากฏว่าหาปุ่ม MSN Space บนกล่อง MSN ไม่เจออ่ะ...มันหายไปซะงั้น

 

ไม่รู้จะทำงัย ที่ลองลง Windows Live Toolbar ไปอ่ะ ก้อเลยโผล่กลับมาซะงั้น

 

 

แต่ปรากฏว่า....

 

ลืมไปแล้วอ่ะ ว่าจะเขียนอารายอ่ะ เหอๆ

---------------------------------------------------------------

 

มีคนบ่นว่า blog ยาวด้วย...ก้อมันยาวจิงๆ นินา ไม่ได้แก้ตัวหรอก แต่เวลาบ่นแล้วมันมืออ่ะ ... คราวนี้จะเขียนสั้นๆ ก้อแล้วกันเนอะ

 

เดี๋ยวเขียนเสร็จก้อจาไปเยี่ยนเยียนชาวบ้านเค้า (ก้อจะบอกว่า up แล้นน่ะแหละ)

 

จะยังมีใครจำได้มั่งป่าวน๊า..

 

 

ลงที่สนามบิน Las Vegas เครื่องแตะ run way ตอนตี1 เราก้อเตรียมออกมาตลุยเต็มที่ (คือจะไปให้ได้งัย ยังงัยมันก้อเปิด 24 ชั่วโมงอยู่แล้วนิ) เดินออกมาจากงวงช้างปุ๊บ.. โอ้ว..แม่เจ้า มานเอาตู้ slot มาวางเรียงกันเปงร้อย กะจะดูดเงินตั้งกะหน้า gate เรยเรอะ!!! (กรุณาดูรูปประกอบเพื่อเพิ่มอรรถรส) แล้วขืนเล่นตูจาเอาตังค์ที่ไหนไปเล่นที่ในเมืองอ่า

 

ทนใจแข็งเดินฝ่าออกมาเรียก taxi ให้ไปส่งที่ Stratosphere (ตามรูปอีกเช่นกัน) อารมณ์ประมาณหอสูงๆ อ่ะ เราก้อพยายามจะขึ้นไปดู..ปรากฏว่ามันปิดก่อนเราไปถึง 5 นาที...เซ็งเป็ด เอาๆ ดวงมานจาให้มาเล่นคาสิโนอย่างเดียวซะละม๊าง..เหอๆ

 

นี่เรย..อย่างแรกก้อต้องหยอด slot ซะก่อง... มีหลายราคาให้เลือกหมดตูด จะเอาแบบช้าหรือเร็วเท่านั้น นั่งกดกันไป 2 คนกะเฮียราว 20 นาที ได้กำไรมา 20 กว่าเหรียญ ไม่เลวๆ เอาไปทำทุนต่อ (ยังไม่รู้ตัวว่ามันหลอกล่อให้ตกหลุม)

 

ยังงี้ต้องไปตะลุยไพ่ BlackJack ต่อ (ป๊อก 21 อ่ะ) โอว คราวนี้ 2 คนช่วยกันเล่น ได้มาเพียบเรย ฮ่าๆ กะลังมันมือเรย มันก้อมาเปลี่ยนเจ้ามือซะงั้น..ช่างมัน ไปเล่นอย่างอื่นต่อดีก่า

 

นี่เลย...ทอดลูกเต๋า กว่าฝรั่งรอบโต๊ะจะพยามยามอธิบายให้กระเหรี่ยง 2 คนเข้าใจว่าเล่นยังไงก้อแทบแย่..สงสารเค้าเหมือนกัน แต่ทำงัยได้ ... ก้ออยากเล่นนี่หว่า งานนี้เงินหายไปอีกราว 30 เหรียญ ถือซะว่าเปงค่าครูเนอะ เหอ ๆ

 

กลับมาเล่นที่โต๊ะ BlackJack  อีกรอบ รู้สึก(ไปเอง)ว่ามีดวงทางนี้ เลยโดนค่าพิสูจน์ดวงเกือบหมดตูด เหลืออยู่ 40 เหรียญ เลยแบ่งกะเฮียคนละ 20 ไปเริ่มใหม่ที่ตู้ slot ตู้เดิม

 

คราวนี้เรยหมดตูดของจิง ฮือๆ ดีนะว่าซื้อตั๋วเครื่องบินขากลับไว้แล้ว งึมงำๆ

 

 

 

ทำมัยชีวิตนี้การเดินทางมายถึงได้วุ่นวานยังงี้หว่า....

 

จากที่บอกคราวที่แล้ว (ใน"ชีวิตแสนวุ่นกะการเดินทางฉุกเฉิน ภาค 2") พอได้ตั๋วเครื่องบินแบบเฉียดฉิว กะที่พักแบบสุดลุ้น ก้อไปนั่งรอตั้งตะตีสามก่าๆ ที่ดอนเมือง...พลางนึกว่า ถ้ามานย้ายไปสุวรรณภูมิถ้าจะแย่จิงๆ แฮะ ไกลบ้านอ่า...

 

เช็คตั๋วอีกที...เพื่อความเข้าใจ ออกจากนี่ 6 โมงครึ่ง..ไปถึงนาริตะ ราว 6 ชั่วโมง แวะเปลี่ยนเครื่องอีก 2 ชั่วโมง (ยืนซัด Udon อยู่ที่สนามบิน 1 ชาม..อาหย่อย)..แล้วก้อนั่งยาวไปอีก 9 ชั่วโมงไปเปลี่ยนเครื่องอีกทีที่ Portland (พักอีก 2 ชั่วโมง)แล้วก้อต่อไปที่ San Diego ...ถึงซักที

 

 

ตอนไปต่อเครื่องที่ Portland โอวว....นี่เราอยู่อเมริกาแว้ว...ต้องกระดืบเท้าไปเหยียบแผ่นดินให้ได้ ว่าแล้วก้อออกไปกระแดะอยู่ที่หน้าสนามบิน เช็ดเป็ด!!!! หนาวว้อยยย มันเย็นอะรัยยังงี้ ~(O_o)~ กระแดะได้ไม่ถึง 5 วินาทีก้อเด้งกลับมาอิงไออุ่นริม heater ของสนามบินเปงที่เรียบร้อย ตอนนนั่งรออยู่ มองออกไปที่ run way เห็นเครื่องบินที่ฮามากๆ อยู่ลำนึง (ถ่ายรูปมาด้วย) ตรงหางเครื่องมีรูปคนประหลาดๆ หัวฟูๆ อยู่ ก้อเลยหัวเราะเรียกเฮียดู บอกว่า "เพ่ๆ ดูเด่ะ..อะโฟร แอร์ไลน์อ่ะ" เครื่องบ้าอะรัยวะ เหอๆ..แม่ง..แล้วมานก้อมาจอดที่ gate ที่ตูต้องขึ้นพอดีเป๊ะ..กรำ

 

ไป check-in ตั๋วเปงที่เรียบร้อย ก้อต้องไปเตร่วแถวหน้า gate กันเหนียว..เดี๋ยวตกเครื่อง พอเดินไปเข้าแถวเพื่อผ่านด่านตรวจเท่านั้นแหละ ไอ้ security guard มานก้อทำหน้าตาเหลือก แล้วก้อพยักเพยิดให้พรรคพวกมารุมกะเหรี่ยง 2 ตัวนี่ (ไปกะเฮียอ่า..ลืมบอก) แล้วมานก้อพาเข้าคอกที่ไม่มีคนเลย ยังกะเลน VIP แต่ในใจก้อรู้หรอกว่าไม่ใช่ VIP แหงๆ เพราะมานเข้ามามุงกันหลายคนเรย แล้วมานก้อเข้ามาค้นตัวๆ  ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ทุกซอกทุกมุม สุดยอด!!! อะรัยวะ หรือว่าเห็นกรูเปงอาหรับพวกบินลาเดนหว่า...แล้วมานก้อเอากระดาษอะรัยก้อไม่รู้มาเช็ดๆ ที่รองเท้า กระเป๋า มือถือ notebook ทุกสิ่งทุกอย่างแล้วก้อเอาไปเข้าเครื่องตรวจอะรัยก้อไม่รู้ อย่างโคตรละเอียด.....แล้วก้อปล่อยมา...

 

มารู้ตอนหลังว่าเพราะใน boarding pass ของเรา 2 คนมานมีเครื่องหมาย SSSS พิมพ์อยู่อ่ะ...ก้อพยายามมาค้นใน net ปรากฏว่ามีแต่คนเข้ามาเขียนบ่นเรื่องไอ้โฟร์เอสสร้างสรรค์เนี่ยเต็มไปหมด (ม่ายเชื่อก้อลองพิมพ์ SSSS ใน Google เด่ะ) บางคนเรียกว่า Mark of the Beast เรยนะ เหอ ๆ ๆ

 

แล้วก้อโดนยังงั้นเรื่อยๆ ตลอดทาง และตลอดเวลาที่ขึ้นเครื่องในประเทศไปโน่น..ไปนี่ อ้อ...กระผมปายเที่ยว Universal Studio, Hollywood กะ Las Vegas มาค้าบ จ๊าบโคตรๆ เดี๋ยวเล่าให้ฟังทีหลังนะ...

 

ตอนจะไป Las Vegas ก้อกดดูตั๋วเครื่องบินใน internet ..ปรากฏว่า หาเครื่องขอกลับไม่ได้อ่า..แต่ตกลงกะเฮียว่า ไปเหอะ!!!..มันอาจเป็นสัญญาณจากพระเจ้าบอกว่าเราจะได้นั่งเครื่อง Jet ส่วนตัวกลับจาก Vegas เหอ ๆ ๆ <-- คิดยังงั้นจิงๆ นะ

 

ปรากฏว่าตอนไป check-in ตั๋วขึ้นเครื่อง ลองถามหาตั๋วกลับ ดันมีอีก..ก้อเลยเอาไว้กันเหนี่ยว เลยหมดตูดกลับบ้าน...อดนั่งเครื่อง Jet ส่วนตัวเลย ฮือๆ  ๆ ไม่น่าซื้อตั๋วขากลับเลย (เกี่ยวมะ)

 

ทีนี้ตอนจะกลับ จิงๆ แล้วกำหนดกลับคือ 8 โมงเช้าวันที่ 13 ของที่โน่น ก้อไปรอตั้งกะตี 5 (ไม่รู้รีบไปทำไมเหมือนกัน) รอนานไม่รู้จะทำอะรัย ก้อซื้อหนมกินกัน 2 คน แล้วเฮียก้อไปซื้อของแปลกมา..มันคือ Holy Cow!!! (น่าจะเหมือนหมูสววรค์บ้านเราแต่ทำด้วยวัว) บนซองเป็นรูปวัวยิ้มมีวงแหวนสวรรค์อยู่บนกระบาล เฮียว่าก้ออร่อยดี หัวเรอะเหอะๆ แล้วก้อเขมือบไปเรื่อบ จน 8 โมงเครื่องก้อไม่มา (แต่บน board เจือกเขียน on time) แล้วก้อมีเสียงจากนรกประกาศว่า เครื่องที่จะมารับเราไป LA มานเปลี่ยนใจไม่มาแล้ว..เฮ้ย!! เล่นกันงี้เรยเรอะ แล้วงัยอ่ะ...ก้อเดินไปถามพนักงาน มานก้อบอกว่า ขอดูเที่ยวตอน 9:30 นะว่ามีที่ให้เราป่าว ถ้ามีจะให้เราไป ถ้าไม่มีก้อรอพรุ่งนี้นะจ๊ะ My Goddddd แม่ง SHIT!!! อะรัยวะ..เฮียทำท่าสลดเล็กน้อยแล้วบอกว่าต้องเป็นบาปกรรมจากการไปกิน Holy Cow แน่ๆ เรย....กรำ

 

สุดท้ายก้อไม่มีที่ว่างให้ไป แล้วเราก้อมั่งมองคนที่จะขึ้นเครื่อง 9:30 เดินออกไปจาก gate เรื่อยๆ ด้วยความเศร้า ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงระหว่างที่เรากะลังโวยวายเรื่องกรูไม่มีที่ซุกหัวนอนคืนนี้ว้อย..กะพนักงานหน้าซังกะตาย ก้อเห็นไอ้หน้าคุ้นๆ เป็นสิบๆ คนเดินกลับออกมาจาก gate ....เฮ้!! นี่มานพวกเครื่อง 9:30 ตะกี้นี่หว่า เกิดอะรัยขึ้น พยานในนั้นหนึ่งคนบอกว่าเครื่องมานออกไปแล้น..แล้วก้อบินวกกลับมาส่งเพราะเครื่องมีปัญหาปีกมานสั่นแปลกๆ จ๊ากกก...ซวยกว่ากรูอีก

 

สุดท้ายก้อรออีกวันนึง (หนีปายเที่ยว Sea World มาแก้ว่าง) แล้วก้อขึ้นเครื่องกลับเมืองไทย ขอกลับต้องนั่งเครื่องเพิ่มอีก 5 ชั่วโมง เพราะอะรัยก้อไม่รู้